Biogram Postaci z tego okresu
 Albin Jan Fleszar     
Biogram został opublikowany w latach 1948-1958 w VII tomie Polskiego Słownika Biograficznego.
 
 
 
Spis treści:
 
 
Biogram naukowy jest dostępny wyłącznie w drukowanej wersji PSB. Zapraszamy do zapoznania się z innymi dostępnymi materiałami.
 
 
 

 Poniższa notka biograficzna została przygotowana przez redkację Polskiego Portalu Biograficznego.

Fleszar Albin Jan, pseud. Satyr (1888-1916), oficer Legionów Polskich, działacz Związku Walki Czynnej i Związku Strzeleckiego. Urodził się 1 marca w podkarpackiej wsi Kąkolówka  jako syn nauczyciela szkoły ludowej Władysława i  Zofii z domu Kosiba, córki wójta Korczyna.  W czasie nauki w szkole średniej w Rzeszowie mając 17 lat zachorował ciężko na gruźlicę.  Rodzice wysłali go dla podratowania zdrowia do Zakopanego. Mógł tam rozwijać swoje pasje, takie jak: badanie geologiczne,  malarstwo, czy poezja. Po wyzdrowieniu przeniósł się do Przemyśla, gdzie w 1908 roku ukończył gimnazjum. Po maturze rozpoczął studia na Uniwersytecie Lwowskim na kierunku geologia. Od 1912 roku publikował w czasopiśmie „Kosmos”. W 1912 roku przeniósł się z Instytutu Geologicznego do Instytutu Geograficznego, gdzie prowadził badania nad budową Karpat. W rok później udał się na wyprawę naukową w Doły Sanockie. Współpracował z prof. Eugeniuszem Romerem i był członkiem Komisji Fizjograficznej Polskiej Akademii Umiejętności.

Był mocno zaangażowany w działalność w Związku Walki Czynnej. Skończył tam kurs oficerski, otrzymując  od Józefa Piłsudskiego znak oficerski „Parasol”.  Rozbudowywał na Podkarpaciu struktury Związku Strzeleckiego i zakładał drużyny strzeleckie.  Po wybuchu wojny zaangażował się w działalność legionową i przeszedł cały szlak bitewny.  Został dowódcą 2 batalionu I Brygady Legionów Polskich, a potem 6 batalionu. Na początku 1915 roku  został kapitanem, a w maju 1916 majorem.  W połowie 1916 roku został powołany na dowódcę 7 pułku piechoty Legionów. Po dymisji Piłsudskiego wpadł w depresję, obawiając się że dwuletnia walka Legionów poszła na marne. 3 listopada popełnił samobójstwo w Słonimie.  Trzy dni później został pochowany uroczyście na tamtejszym cmentarzu. Później jego zwłoki ekshumowano i przeniesiono na Cmentarz Wojskowy na Powązkach w Warszawie.

 
 

Powiązane zdjęcia

 

Powiązane artykuły

 

Polski czyn zbrojny lat 1914–1918

W II połowie XIX i na początku XX wieku powstały w Europie dwa bloki militarne: Trójprzymierze i Trójporozumienie.  Sprzeczności między nimi w każdej chwili groziły wybuchem konfliktu zbrojnego.......
 

Chmura tagów

 
Za treści publikowane na forum Wydawca serwisu nie ponosi odpowiedzialności i są one wyłącznie opiniami osób, które je zamieszczają. Wydawca udostępnia przystępny mechanizm zgłaszania nadużyć i w przypadku takiego zgłoszenia Wydawca będzie reagował niezwłocznie. Aby zgłosić post naruszający prawo lub standardy współżycia społecznego wystarczy kliknąć ikonę flagi, która znajduje się po prawej stronie każdego wpisu.
 
     
Uzywamy plików cookies, aby ułatwić Ci korzystanie z naszego serwisu oraz do celów statystycznych. Jeśli nie blokujesz tych plików, to zgadzasz się na ich użycie oraz zapisanie w pamięci urządzenia. Pamiętaj, że możesz samodzielnie zarządzać cookies, zmieniając ustawienia przeglądarki.
Informację o realizacji Rozporządzenia o Ochronie Danych Osobowych (RODO) przez FINA znajdziesz tutaj.