Biogram Postaci z tego okresu
 Robert August Kunicki     
Biogram został opublikowany w 1971 r. w XVI tomie Polskiego Słownika Biograficznego.
 
 
 
Spis treści:
 
 
 
 
 

Kunicki Robert August, pseud. Jan Rozłucki (1881–1914), profesor hodowli zwierząt w Charkowie i Dublanach, działacz socjalistyczny. Ur. w Zołotonoszy w gub. połtawskiej. Gimnazjum ukończył w Chersoniu, po czym studiował przyrodoznawstwo na uniwersytecie, chemię na politechnice w Kijowie, a w l. 1900–4 weterynarię na uniwersytecie w Dorpacie i w instytucie weterynaryjnym w Charkowie, gdzie w r. 1904 uzyskał dyplom lekarza wet. Już w czasie studiów uzyskał w Charkowie złoty medal za pracę o soku jelitowym zwierząt roślinożernych. W l. 1904–8 zmieniał często miejsce pobytu, pracując początkowo jako lekarz stacji doświadczalnej sztucznego zapładniania w Charkowie, prosektor Zakładu Utylizacyjnego w Moskwie, referent weterynaryjny ziemstwa aleksandrowskiego, inspektor hodowlany gub. chersońskiej. Jeszcze w czasie studiów w Charkowie zbliżył się do Polskiej Partii Socjalistycznej (PPS), a formalnie do niej wstąpił w r. 1905. W r. n. ukończył szkołę bojową PPS i pracował jako technik w organizacji bojowej tej partii, używając pseud. Jan Rozłucki. Po rozłamie opowiedział się po stronie Frakcji Rewolucyjnej PPS. Pracował jakiś czas w Warszawie jako członek Warszawskiego Komitetu Robotniczego. Potem usunął się z czynnego życia politycznego, biorąc tylko dorywczo udział w pracach młodzieżowej organizacji PPS w Charkowie. Poświęcał się natomiast głównie pracy naukowej. W l. 1908–12 był asystentem zakładu zoohigieny instytutu weterynaryjnego w Charkowie, gdzie wyspecjalizował się w mleczarstwie, nauce o żywieniu zwierząt, zoohigienie, a u I. Iwanowa w sztucznym unasienianiu zwierząt.

W r. 1911 K. uzyskał stopień magistra nauk weterynaryjnych (odpowiednik doktoratu), w r. 1912 habilitował się z hodowli zwierząt i zoohigieny i objął jako docent wykłady hodowli bydła, zoohigieny i mleczarstwa w Instytucie Weterynaryjnym w Charkowie, oraz kierownictwo działu zootechnicznego Okręgowej Stacji Doświadczalnej Rolniczej w Charkowie. W r. 1911 odbył z ramienia instytutu charkowskiego podróż do Danii, Szwecji, Niemiec dla zapoznania się z hodowlą bydła mlecznego i organizacją gospodarstw mlecznych. Brał też udział w V Międzynarodowym Kongresie Mleczarskim w Sztokholmie. W t. r. wszedł w kontakt z Kowieńskim Tow. Rolniczym, z jego ramienia zorganizował pierwsze na Litwie i Żmudzi kursy kontrolerów obór i nadzorców żywienia bydła, którymi kierował do końca 1913 r.; w tym kierunku prowadził też ożywioną akcję odczytową w Kownie, Grodnie i Warszawie. W r. 1913 odrzucił propozycję objęcia katedry mleczarstwa w Charkowie i wykładów mleczarstwa na kursach rolniczych w Warszawie, przeniósł się do Galicji i 1 I 1914 r. objął jako profesor katedrę nauki o żywieniu zwierząt gospodarskich i mleczarstwa w Akademii Rolniczej w Dublanach, gdzie stworzył odpowiednie laboratorium i opracował znakomity projekt instytutu zootechnicznego w Dublanach. Wydział Krajowy wysłał go na kilka miesięcy do Niemiec, Holandii, Węgier, Szwajcarii, Szwecji i Danii dla zapoznania się z organizacją istniejących tam instytutów hodowlanych, mleczarskich stacji doświadczalnych, serowni oraz wystaw nabiałowych. Brał też udział w VI Międzynarodowym Kongresie Mleczarskim w Bernie.

K. opublikował po polsku i po rosyjsku 12 większych prac oraz kilkadziesiąt artykułów w pismach: „Vestnik Obščej Veterinarii”, „Vestnik Životnovodstva”, „Archiv Veterinaryjnych Nauk”, „Przegląd Weterynarski”, „Wileński Tygodnik Rolniczy”, „Rolnik”. Dotyczyły one teorii i praktyki mleczarstwa (O kislotnosti moloka, Charków 1911, Vlijane zamoraživanija na moloko, Pet. 1912, O wpływie różnych gatunków pasz na jakość mleka, W. 1914), hodowli bydła (Wybór cieląt do chowu, Kowno 1914), zakaźnego ronienia u krów, niepłodności klaczy, chorób zakaźnych u ryb, poradnictwa hodowlanego, kazuistyki weterynaryjnej.

Na początku pierwszej wojny światowej K. wstąpił do Legionów, 28 IX 1914 r. został przydzielony jako komendant żandarmerii w randze kapitana do II Brygady Legionów. Opracował regulamin żandarmerii polowej wydrukowany przez Naczelny Komitet Narodowy. Przebywał z Legionem na Węgrzech. Poległ 29 X 1914 r. w bitwie pod Mołotkowem. K. był żonaty z Marią z Wimutów, pseud. Malwina, lekarką, działaczką PPS, i miał z nią córkę Joannę (1907 – 8 II 1943), psychologa, działaczkę komunistyczną czynną w Patronacie nad Więźniami, a w czasie okupacji niemieckiej, m.in. w tajnym nauczaniu uniwersyteckim, w akcji pomocy Żydom, zmarłą w obozie koncentracyjnym w Auschwitz.

 

Enc. Wojsk., IV 671; Millak K., Słownik Biograficzno-Bibliograficzny Polskich Lekarzy Weterynaryjnych, L.–W. 1960; – Baley S., Trzy ofiary wojny wśród psychologów pracujących na terenie wychowawczym, „Psychologia Wychowawcza” T. 12: 1946 nr 1 s. 16–22; Bartoszewski W., Lewinówna Z., Ten jest z ojczyzny mojej, Kr. 1966; Sprawozdania Akademii Rolniczej w Dublanach, 1913/4, 1915/6; – Kalendarz Robotniczy PPS na rok 1918, W. 1917 s. 137; „Naprzód” 1914 nr z 6 i 7 XI; „Wiad. Wet.” 1928 s. 100 (fot.); „Wiedeński Kur. Pol.” 1914 nr z 9 XI; – Informacje Celiny Budzyńskiej z W.

Stanisław Brzozowski

 

 
 
 
Za treści publikowane na forum Wydawca serwisu nie ponosi odpowiedzialności i są one wyłącznie opiniami osób, które je zamieszczają. Wydawca udostępnia przystępny mechanizm zgłaszania nadużyć i w przypadku takiego zgłoszenia Wydawca będzie reagował niezwłocznie. Aby zgłosić post naruszający prawo lub standardy współżycia społecznego wystarczy kliknąć ikonę flagi, która znajduje się po prawej stronie każdego wpisu.
 
     
Uzywamy plików cookies, aby ułatwić Ci korzystanie z naszego serwisu oraz do celów statystycznych. Jeśli nie blokujesz tych plików, to zgadzasz się na ich użycie oraz zapisanie w pamięci urządzenia. Pamiętaj, że możesz samodzielnie zarządzać cookies, zmieniając ustawienia przeglądarki.
Informację o realizacji Rozporządzenia o Ochronie Danych Osobowych (RODO) przez FINA znajdziesz tutaj.