Biogram Postaci z tego okresu
 Wincenty Kot h. Doliwa     

Wincenty Kot h. Doliwa  

 
 
Biogram został opublikowany w latach 1968-1969 w XIV tomie Polskiego Słownika Biograficznego.
 
 
 
Spis treści:
 
 
Biogram naukowy jest dostępny wyłącznie w drukowanej wersji PSB. Zapraszamy do zapoznania się z innymi dostępnymi materiałami.
 
 
 

 

Poniższa nota biograficzna pochodzi z Pocztu Prymasów Polski opublikowanego przez Kurię Metropolitalną w Gnieźnie na stronie www.prymaspolski.pl.

Wincenty Kot

Syn Macieja z Dębna, kasztelana nakielskiego i Katarzyny, urodził się ok. 1395 r. w rodzinnym Dębnie nad Wartą. Studia na uniwersytecie w Krakowie rozpoczął w 1413 r., gdzie już w 1415 r. uzyskał stopień bakałarza, a w 1417 r. magistra artium. Przez krótki okres pozostawał profesorem tej uczelni. Przed objęciem arcybiskupstwa gnieźnieńskiego sprawował wiele godności kościelnych. Od 1421 r. był kanonikiem poznańskim, od 1422 r. gnieźnieńskim, w 1426 r. został kanclerzem poznańskim, a kustodię gnieźnieńską uzyskał w 1432 r., już wcześniej był plebanem w podgnieźnieńskim Witkowie, w latach 1424–1425 był oficjałem warszawskim, a w latach 1429–1430 wikariuszem in spiritualibus w Poznaniu. Jego wiedza i umiejętności sprawiły, że król uczynił go również wychowawcą swoich synów – Władysława i Kazimierza. Dzięki poparciu bp. Zbigniewa Oleśnickiego w 1434 r. został podkanclerzym i w kolejnym roku brał udział w rokowaniach z Zakonem i podpisaniu traktatu pokojowego w Brześciu Kujawskim w grudniu 1435 r. Po śmierci Prymasa Wojciecha Jastrzębca kapituła wybrała go na arcybiskupa gnieźnieńskiego, a jego dwunastoletni wychowanek, król Władysław III, nie oponował przeciw tej elekcji. Wincenty jako arcybiskup najczęściej rezydował w Łowiczu, do Gniezna zjeżdżał jednak dość często i najdłużej przebywał tu zwłaszcza w okresie uroczystości św. Wojciecha. W 1440 r. zwołał swój pierwszy synod prowincjonalny do Łęczycy, a kolejne już w 1441 i 1442 r. Feliks V (antypapież) mianował go w 1440 r. kardynałem, jednak godność ta nie została uznana, chociaż sam Wincenty Kot uznawał papieża Feliksa i sobór bazylejski. Mimo wpływów na dworze królewskim Prymas nie brał udziału w rozmowach prowadzonych w marcu 1440 r. w Krakowie, a dotyczących sprawy objęcia tronu węgierskiego przez króla Władysława III. Część historyków uważa, że był on im przeciwny. Po śmierci młodego monarchy pod Warną hierarcha aktywnie uczestniczył w życiu politycznym królestwa i osobiście dokonał koronacji Kazimierza Jagiellończyka w katedrze na Wawelu w 1447 r., a następnie towarzyszył królowi w objeździe po Wielkopolsce i podejmował go w stolicy swojej archidiecezji. Jeszcze w maju 1448 r., mimo choroby, brał udział w zjeździe generalnym w Lublinie, gdzie przeciwstawiał się próbom zerwania unii z Litwą. W czerwcu przybył do Uniejowa i tu zmarł 14 sierpnia 1448 r. Ciało Wincentego Kota sprowadzono do Gniezna i pochowano w katedrze 19 sierpnia.

 
 
 
Za treści publikowane na forum Wydawca serwisu nie ponosi odpowiedzialności i są one wyłącznie opiniami osób, które je zamieszczają. Wydawca udostępnia przystępny mechanizm zgłaszania nadużyć i w przypadku takiego zgłoszenia Wydawca będzie reagował niezwłocznie. Aby zgłosić post naruszający prawo lub standardy współżycia społecznego wystarczy kliknąć ikonę flagi, która znajduje się po prawej stronie każdego wpisu.
 
     
Sfinansowano ze środków MKiDN w ramach Programu Wieloletniego NIEPODLEGŁA na lata 2017-2022.
Filmoteka Narodowa - Instytut Audiowizualny
FINA
Narodowe Archiwum Cyfrowe
NAC
Wydawcą Polskiego Portalu Biograficznego jest Filmoteka Narodowa - Instytut Audiowizualny
All Rights Reserved 2017 Filmoteka Narodowa - Instytut Audiowizualny
Wersja: 1.0.0
Uzywamy plików cookies, aby ułatwić Ci korzystanie z naszego serwisu oraz do celów statystycznych. Jeśli nie blokujesz tych plików, to zgadzasz się na ich użycie oraz zapisanie w pamięci urządzenia. Pamiętaj, że możesz samodzielnie zarządzać cookies, zmieniając ustawienia przeglądarki.
Informację o realizacji Rozporządzenia o Ochronie Danych Osobowych (RODO) przez FINA znajdziesz tutaj.